Witte stip

Witte stip kan zich vermenigvuldigen tussen 4 en 32 graden. De jonge parasiet graaft zich een weg door de slijmhuid tot in de opperhuid van de vis en voedt zich daar met huidcellen en slijm tot ze volwassen wordt. Om zich voort te kunnen planten moet de parasiet de vis verlaten. Hij doorboort de huid van de vis, zwemt wat rond in het water en nestelt zich binnen een uur vast op planten, bodem of stenen alwaar hij zich omvormt tot een cyste. Binnen 24 uur deelt hij zich in ongeveer 2000 dochtercellen. Deze dochtercellen doorboren de wand van de cyste en zwemmen vrij rond op zoek naar een andere vis en zo is de cyclus rond.

Witte stip ontstaat vaak bij grote schommelingen in de watertemperatuur en te veel water verversen ineens direct in de vijver.
Door de beschadigde huid kunnen bacteriële infecties en schimmel optreden.

Symptomen
>> Schichtig zwemmen, hogere slijmproductie, loskomen opperhuid. Samengeknepen vinnen, donkerkleuring, afwijkend zwemgedrag en lusteloos op de bodem liggen. In een later stadium ademhalingsmoeilijkheden door aantasting van de kieuwen.

 

Kieuwworm

Zoals de naam aangeeft komt hij voornamelijk voor op de kieuwen, toch kan je ze ook tegen komen op de huid daar ze over het lichaam trekken richting de kieuwen.

Symptomen
>> Bij massale infectie raakt de vis snel in ademnood, schuren en flitsen, schichtig door het water schieten en vaak zie je dat de vis probeert het kieuw gedeelte te schuren, dus echt de kop schuren. Door irritatie schudden ze ook met de kop.

Omdat kieuwwormen eierleggend zijn is het noodzakelijk een behandeling 2 tot 3 maal te herhalen. Dit is ook afhankelijk van de temperatuur.

>> Bij 23 graden duurt het 3 – 4 dagen voor de eitjes uitkomen en de larven vrij rond gaan zwemmen.
De larven kunnen maar een paar uur zonder gastheer.
>> Bij 13 – 14 graden duurt het zelfs tot vierenhalve week voor de larven uitgegroeid zijn tot volwassen wormen.
Volwassen wormen kunnen 4 tot 8 dagen overleven buiten de vis.

 

Huidworm

Huidwormen hebben een stel haakjes aan de achterkant van hun lichaam, waarmee ze zich vasthechten aan de vis.
De huidworm is levendbarend en is in staat tot zelfbevruchting, tussen de 5 tot 10 dagen wordt een nieuw jong geproduceerd, afhankelijk van de temperatuur. Volwassen wormen kunnen ongeveer 1 week overleven zonder vis, de larven kunnen slechts een paar uur zonder gastheer overleven.

Symptomen
>> Flitsen, schuren, springen, schichtig zwemmen, overmatige slijmproductie. In een later stadium kan dit overgaan tot vermagering, lusteloosheid, verminderde of gestopte eetlust, gerafelde vinnen en/of verkleuring.
>> Mogelijke bijeffecten kunnen zijn: Bacteriële infecties, schimmel of Trichodina door verminderde weerstand, wondjes en beschadiging of verlies van slijmhuid.

De huidworm is levendbarend, 1 behandeling zou voldoende moeten zijn. (Mits er ondertussen geen resistentie is ontwikkeld tegen het gebruikte middel).